Polacy w "Wielkiej Grze" o Azję Środkową, Kaukaz..

Spis treści:

Wstęp. Niewypowiedziana wojna rosyjsko-brytyjska w Azji

I. Polacy w Samodzielnym Korpusie Kaukaskim

II. Polscy badacze Azji Środkowej

III. Polscy podróżnicy, badacze i agenci wywiadu w dziewiętnastowiecznej Persji i Afganistanie

IV. Polscy podróżnicy i badacze azjatyckich prowincjach Turcji osmańskiej jako dyplomaci i agenci wywiadu w służbie Cesarstwa Rosyjskiego

Zakończenie

Bibliografia

O książce:

Nasze społeczeństwo praktycznie biorąc niewiele wie o Polakach, oficerach armii rosyjskiej, którzy w XIX stuleciu prowadzili badania Kaukazu i Azji Środkowej, nie mówiąc już o Bliskim i Środkowym Wschodzie. Wynika to zapewne z faktu, że najczęściej wiązały się one z udziałem naszych rodaków w tak zwanej Wielkiej Grze, czyli rywalizacji rosyjsko-brytyjskiej o panowanie w Azji Środkowej, na Kaukazie i Środkowym Wschodzie. Polscy oficerowie w armii carskiej biorąc udział w podboju tych regionów przez Rosję, przyczynili się nie tylko do rozszerzenia granic państwa Romanowów, ale również do zbadania kontynentu azjatyckiego pod względem topograficznym, klimatycznym, przyrodniczym, lingwistycznym i etnograficzno-historycznym. Jednak nie naukowy aspekt działalności naszych rodaków na terenie Azji Środkowej i Kaukazu, a także na Bliskim i Środkowym Wschodzie jest głównym tematem tej książki. Dla Polaków w służbie Cesarstwa Rosyjskiego, zarówno oficerów, jak i dyplomatów, głównym celem działalności była penetracja wywiadowcza tych regionów, która miała wiele cech dociekań naukowych. Prowadzone przez nich badania wynikały w dużym stopniu z zamówień i potrzeb rosyjskiego Ministerstwa Wojny oraz Sztabu Generalnego. Wiązały się z rosyjską polityką zagraniczną na terenie kontynentu azjatyckiego, a dokładnie mówiąc z planami opanowania tych ziem...

O autorze:

Piotr Borawski (ur. 1951 r. w Warszawie), jest doktorem nauk historycznych. W latach 1991-2019 pracował w MSZ. W 1994 r. jako charg daffaires zakładał Ambasadę RP w Kazachstanie, w Ałmaty. W latach 1996-1997 przedstawiciel Ministra Spraw Zagranicznych RP w Gruzji ds. powołania ambasady polskiej w Tbilisi. W latach 1997-2000 jako charg daffaires kierował Ambasadą RP w Gruzji. W latach 2003-2007 był konsulem w ambasadzie polskiej w Mołdawii. W latach 2009-2010 przewodniczący NSZZ Solidarność Pracowników Służby Zagranicznej. W latach 2010-2015 radca w Ambasadzie RP w Moskwie. W latach 2015-2017 kierownik wydziału wizowo-paszportowego w Konsulacie Generalnym w Petersburgu. W latach 2022-2024 przewodniczący NSZZ Pracowników Służby Zagranicznej w MSZ. Jego zainteresowania naukowe wiążą się z kilkunastoletnim pobytem w Azji Środkowej, Rosji, Mołdawii oraz na Kaukazie. Koncentrują się wokół zagadnień etniczno-politycznych i wyznaniowych Azji Środkowej i Kaukazu, a także wokół dziejów ludności tatarskiej zamieszkującej nasze dawne, wschodnie Kresy. Jest autorem kilkudziesięciu artykułów naukowych zamieszczonych w polskich, gruziński, saudyjskich, tureckich i mołdawskich czasopismach, a także siedmiu książek. Obecnie pracuje nad monografią dotyczącą Polaków w Samodzielnym Korpusie Kaukaskim.